Lalaki nu Nyimpen Halimun dina Matana

Naha aya kitu, pilihan sikep nu leuwih wijaksana? Sabada mangpirang kekecapan nu kungsi kedal tétéla ukur jadi mamanisna lalambé. Sabada giungna mangpirang harepan nu kungsi kedal, robah ngajirim hinis nu ngararajét batin salira.

A, lamun téa mah ayeuna, salira rék nyacampah ieu diri. Abdi ihlas, asal bisa nyingraykeun halimun nu ngarungrum raga salira. Asal salira, bisa hirup siga kamari-kamari. Ruang-riung jeung babaturan Aa bari pinuh ku sempal guyon. Neuteup panon poé ku rasa sumanget sarta pangharepan. Bagja deui. Gairah deui. Gumbira deui.

Abdi téh bet ku bodo atuh A. wanoja nu teu nyaho diuntung. Asih salira nu nyata geuning teu mampuh ngabuka rasa. Remen salira gé nanya, “Naha enya micinta kalawan clik putih, clak hérang?” ku kuring tandes diwalon “Muhun!” éstuning kecap nu pasalia jeung hate. Nu puguh mah masih manteng ka nu lian.

“A Randi mah kitu A, semu-semu masihan harepan tapi da henteu. Abina nu kagééran meureun nya A!” ceuk kuring hiji waktu basa curhat ka salira.

“Atos, nu atos mah atos Na!”

“Aa moal kitu ka abi?”

Salira tandes pisan ngajawab, yén kahayang mah ulah nepi ka aya cimata nu ngeclak deui tina panon kuring. Palias kudu nganyerikeun hate cenah. Da salira mah nyaah, terus hayang salawasna mikanyaah.

Nepi ka hiji waktu, nu sok dicurhatkeun ka salira datang deui. Ngetrok panto rasa nu tadina rék sina mangprung ka jauhna. Kuring nu salah. Bet kalah poho kana kanyeri. Bener ceuk quote kliseu, cinta mah buta. Kuring katalimbeng deui ku kekecapanana. Ngamomorékeun asih salira nu nyata. Ngudag-ngudag impian neuteup sariak cinta dina kongkolak matana. Hémeng bisa hirup bagja jeung salira.

“Kumaha Na, acarana lancar?” WA téh ukur dibaca. Teuing kudu kumaha ngabalesna.

Piring-piring nu kotor diéntépkeun tuluy dibawaan ka dapur. Di dapur masih kénéh saribuk. Nu bébérés. Nu gégéroh. Urut susuguh tamu tadi beurang.

“Na, A Randi uih heula nya. Alhamdulillah, mudah-mudahanlah sing lancar nepi ka hari H!” Pok lalaki nu sababaraha menit kaliwat, mapaés jariji kuring ku lelepénna. A Randi: Nu sok ngomong dangdanan kuring teu mantes. Nu heureuyna kaleuleuwihi. Malah remen ngoét kana mamaras. Nu nyebut masakan kuring kurang itu, kurang ieu. Padahal sapopoé kuring masak nyayagikeun manéhna nu rék namu. Nu nyebut kopi meunang kuring teu ngalagu. Nu sok nyieun kuring seuri genah. Ogé, nu sok nyieun kaayaan hate marojéngja.

“Asa teu percaya kénéh ieu téh da A!” Walon téh.

“Jodo mah urusan Nu Kawasa Na, teu bisa dipungpang.”

Manéhna asup kana mobil jeung rombongan kulawargana. Ngabiur jauh ninggalkeun kuring nu nangtung nuturkeun leungitna. Ninggalkeun kabingung, ogé kabagja.

A Randi calon salaki kuring, imutna manis. Matak deungdeuleueun. Lamun keur datang bageurna matak kataji. Natrat dina implengan: Nu sok nganteurkeun kuring kamamana ku motor vespana. Nu ngahuapan bubur  mangsa kuring keur gering. Nu menerkeun tiung kuring nu karijut katebak angin. Nungtun leungeun, basa bareng leumpang dina jalan leueur. Nu nitah make jas sedeng manéhna buntius, basa momotoran kahujanan sarta ukur mawa jas hiji. Naha salah lamun sikep nu kitu dihartikeun ku kuring leuwih ti nyaah ka babaturan biasa?

Tepi ka hiji mangsa, kuring ngarasa salah nyurahan sikepna. Buktina, A randi ngahempékkeun basa kuring ngomong rék narima lalaki lian. Malah eusi kalimahna gé écés pisan. Cenah “Tongboroning Nina, Téh Wini ogé kabogoh Aa baheula, lamun téa mah rék ka nu lian bakal diidinan!”

Tongboroning Nina! Tongboroning Nina! Éta kecap tingjareblag dina uteuk. Enya, Téh Wini mah mémang puguh pernah jadi kabogohna, ari kuring? Perbandingan nu karasa jauh bumi ka langit.

WA-na dibaca deui. Basa terakhir panggih, manéhna mawa bonéka keur kuring. Pulas kayas, warna karesep kuring. Kafe tempat sasari ngobrol keur teu pati ramé. Ukur aya saurang awéwé dina méja tungtung nu keur jongjon jeung laptopna.

“Apal teu Na, A Ijal mah nya paling teu resep ka kecap ‘lamun’.” Pokna di tengah-tengah obrolan.

“Nya pasti, da Aa mah pan jalmana logis. Jadi moal réa lamunan. Teu cara Nina, sok sagala dilamunkeun, coba lamun Nina geulis siga artis. Coba lamun Nina bisa shoping unggal waktu. Bisa jalan-jalan ka luar negri siga jalan ka cai hahaha.”

Manéhna milu seuri ogé. Laju nyuruput kopina. “Tapi ayeuna mah Aa gé resep Na ka kecap lamun. Sok ngalamun téh, coba lamun A ijal bisa datang leuwih tiheula ti A Randi. Coba lamun A Ijal jadi lalaki nu salawasna aya dina pikiran Nina. Coba lamun A Ijal bisa jadi  kabagjaan Nina.”

Lemon tea nu keur disuruput karasa pisan haseumna kana létah. Kuring ngabigeu.

“Na, ulah ngorbankeun parasaan keur A Ijal.”

“Ih, ngobrolkeun naon sih A, mending urang obrolkeun mah nu jelas A. Misal, mending tunangan heula atawa langsung nikah,”

“Ieu gé nu jelas Na, raga Nina aya jeung A Ijal, tapi hate Nina mah henteu.” Ucapna, kalawan nada nu masih kalem, ogé paroman nu masih lemepeng.

Kuring ngabigeu deui. Laju buru-buru ngusap nu ngeclak tina juru panon ku tonggong leungeun.

“A, urang uih yu!”

Motorna mangprung meulah peteng nu nyimbutan peuting. Ngagerung marengan campuhna jajantung. Foném, morfém, kecap, nyalangkrung dina tikoro. Teu wasaeun kebat ngawujud kalimah. 

Turun tina motorna. Helm ditampa ku manéhna. Dibebener disimpen dina bagasi.

“Na, ulah sedih deui nya! Urang atosan waé,” pokna, bari memener tiung kuring nu karijut bati maké helm. Aya halimun dina matana. Atra katingali ku rasa. Moal bisa dibohongan. Najan imutna masih mapaésan ragana.

“A, hapunten Nina!” tonggong leungeun pakeupis ngusapan nu maseuhan pipi.

“Jig geura lebet, ku A Ijal ditingalikeun ti dieu!” pokna, saperti sasarina.

Nangkeup bonéka leutik ti manéhna. Kuring ninggalkeun manéhna nu nangtung deukeut motorna. Ninggalkeun manéhna jeung tatu nu gudawang dina dadana. Ninggalkeun tingtrimna kanyaah  tina batinna. Ninggalkeun halimun dina panonna, nu sasari, sok neuteup ku liuh kadeudeuhna.

“Alhamdulillah A, pidu’ana aya dina kalancaran.” Sabada mangjam-jam dipikiran, ukur éta kalimah nu wasa pikeun diketik.

Béja ti babaturan A Ijal minggu kamari. A Ijal nguyung waé. Jarang kaluar. Ngerem waé di kosan. Gawéna sering bolos. Kuliahna ogé kitu. Babaturan A Ijal ogé mere kamandang. Cenah ulah ditelepon, sumawonna dipanggihan. Moal ngubaran, anggur beuki ngageringan.

Isukna, A Ijal nga-WA deui.

“Na, punten nya, sadaya kontak Nina bade diblokiran ku A ijal, teu raos ka calon carogé Nina, du’a a Ijal mah salawasna marengan Nina.”

Teu kaburu dibales da langsung laleungit kabéh kontakna.

***

Dina témbok kamar ngagantung hiji potrét. Potrét nu baheula diimpi-impi, jadi lamunan, jadi pangharepan. A Randi nu gandang perténtang dina baju panganténan. Dibebener ku juru potrét, maké poseu adegan romantis jeung kuring. Potrét nu sampurna. Luyu jeung nu dipiharep.

 Di juru kasur kuring keur sumegruk. A Randi di tengah imah. Paromanna teu pikaresepeun. Diuk nangtungna, usik malikna karasa teu genah kana rasa. A Randi batur pagulung, lamun keur baeud sok asa jadi batur nu teuing saha.

Sumegruk. Sabada pabéntar paham. Rumah tangga mah moal salawasna amis. Kitu ceuk papatah kolot. Urang teu apal kahareupna imah urang bakal kumaha, tatangga urang bakal kumaha, dulur urang bakal kumaha, budak urang bakal kumaha, ékonomi urang bakal kumaha. Sagalana teu bisa dikira-kira. Ujiana bisa jol ti mana waé.

   Miharep A Randi nyampeurkeun, ngusap cimata kuring, ngusapan buuk kuring bari ngupahan. Éta  mah pamohalan. A Randi mah tara kitu. Dina ceuli, ukur kadéngé halon haréwos nu baheula, lamun kuring keur sedih. Cenah “Atos atuh Na, tong nangis deui, A Ijal nyaah ka Nina!” tingtrim, tembus, parat kana jero batin. Lalaki, nu baheula nyimpen halimun dina matana. Naha kiwari geus nyorang kabagja?

Ujungberung, Oktober 2017