ROMADON SUCI, REUNCEUM KU PRESTASI

 Fitria Puji Lestari

            Teu karasa, lebaran téh geus tinggal ngitung ramo. Hartina, geus hampir sabulan urang ngajalankeun puasa téh meureun nya? Saperti Romadon-romadon nu sasarina, ari geus pertengahan puasa atawa ahir-ahir puasa mah sok rada béda karasana jeung awal-awal puasa. Masigit beuki karosong, nu tarawéhan beuki lalowong, tadarusan gé teu sasumanget basa mimiti puasa; lamun awal puasa mah sapoé bisa sa-juz rada belah dieu mah salambar gé sok seuseut.

            Kabiasaan urang nyanghareupan bulan Romadon tétéla teu jauh jeung bulan Romadon nu sasarina. Bulan puasa téh ku urang mah sok diidéntikkeun jeung bulan pangedulan. Inget baheula keur jaman sakola maké seragam-ayeuna mah sakolana tos teu ngangggé seragam-kapan gening waktu diajarna téh sok dikurangan gara-gara keur ngajalankeun ibadah puasa. Lamun dibéré PR ti sakola urang gé sok ngarenghik ka guru sangkan PR-na tong loba teuing, éta gé alesanana pédah keur bulan puasa.

Di Sunda, ari bulan puasa téh sok aya istilah ngabeubeurang atawa ngabuburit. Ari nu dimaksud acara ngabeubeurang atawa ngabuburit téh biasana mah moal jauh ti jalan-jalan, maén ular tangga, ngadaweung bari ngalobrol ngalér-ngidul. Éta téh lamun aya babaturan. Lamun eweuh babaturan urang gé moal éléh géléng nyieun acara sorangan. Acara pangpaporitna lamun keur sorangan mah, moal aya deui da iwal ti ngagugulung bantal jeung kasur alias peureum. Pondokna, bulan puasa mah ulah loba teuing cacapéan sabab bisi téréh leuleus jeung lapar cenah.

            Naha enya bulan puasa téh bulan pangedulan? Naha enya bulan puasa mah ulah loba cacapéan sabab bisi téréh lapar? Asana mah kurang merenah da, upama ngaidentikkeun bulan puasa jeung bulan pangedulan. Dina sajarah malah loba kajadian pinuh ku prestasi justru kajadianana téh nincak dina bulan Romadon.

            Inget teu kana kajadian fathu Mekah? Nalika Nabi Muhamad jeung 10.000 pasukanana ti Madinah datang ka Mekkah, tuluy bisa ngawasa Mekkah kalawan teu make pajogregan, sakaligus bisa ngancurkeun talékong-talékong anu aya di sabudeureun Kabah. Kapan éta téh kajadiaanana dina bulan Romadon pernahna dina taun 8 Hijriah.

Tuluy perang badar dina taun 2 Hijriah, bayangkeun! Harita pasukan muslimin anu ngan saukur  313 urang dihurup ku kapir Quraisy ti Mekkah anu jumlahna aya kana sarébuna. Dina kakuatan anu teu sabanding jeung musuh, paperangan téh dimeunangkeun mutlak ku kaum Muslimin. Éta kajadian téh, ogé nincak di bulan Romadon.  

Aya deui perang anu kajadianana di Andalusia (Spanyol ayeuna) dina taun 92 Hijriah. Perang éta dipingpin ku Tariq bin Ziyad. Kajadian nu matak ahéng, harita Tariq bin Ziyad kalah maréntahkeun pasukanana pikeun ngaduruk parahu-parahu pasukanana, hartina éta pasukan téh moal bisa balik pikeun mundur sabab parahuna diduruk. Ditengah-tengah pasukanana nu hélok  saenggeus ngalaksanakeun paréntah pingpinanana, Tariq bin Ziyad   pidato dihareupeun pasukanana. Pokna “Ayeuna urang ngan ukur boga dua pilihan: ngéléhkeun nagara ieu tuluy cicing didieu atawa  kasambut pati kabéhanana! Eweuh jalan deui pikeun lumpat, nyalametkeun manéh! Ditukangeun maranéh aya laut, dihareupeun aya musuh. Demi Allah, eweuh nu bisa dipilampah ku maranéh iwal ti daria bari ihlas sarta sabar!” Saeunggeus ngadéngé pidato Tariq bin Ziyad, pasukan muslimin ngagedur sumangetna. Pasukan muslimin anu ngan ukur 12000 ngalawan pasukan Roderik anu jumlahna 100000. Paperangan anu lumangsung 8 poé téh dimeunangkeun ku pasukan Muslimin. Deui-deui éta kajadian téh nincak dina bulan Romadon.

Ngomongkeun kajadian-kajadian di bulan Romadon. Urang gé ulah poho ka nagara urang sorangan, Indonésia. Jigana lain perkara anu kabeneran ogé, lamun proklamasi urang ogé kajadiaanana téh aya dina bulan Romadon.

Lamun urang nyawang kana sajarah, tangtuna ieu téh mangrupa bukti yén bulan Romadon téh lain bulan pikeun males, tapi sabalikna bulan Romadon téh justru kudu dijadikeun kasempetan pikeun urang sangkan ngalobakeun prestasi. Prestasi di dieu maksudna lain ngan saukur dina kontek préstasi akademik atawa préstasi meunang dina pasanggiri wungkul. Prestasi didieu miboga harti jembar; maca Al-qur’an anu tadina saayat terus dina bulan Romadon nambahan jadi dua ayat éta ogé bisa disebut prestasi, ningkatna kaimanan jeung katakwaan gé bisa disebut prestasi.

Sumawonna ayeuna téh geus nyanghareupan panungtungan bulan Romadon. Kuduna mah amal kahadéan téh kudu leuwih ningkat deui. Dina hiji katerangan disebutkeun “Rosululoh SAW saupama nyanghareupan 10 poé panungtung di bulan Romadon, anjeunna mageuhkeun tali sarungna (nyatana, ningkatkeun amalan ibadahna), ngahirupkeun peuting-peutingna, jeung ngahudangkeun para garwana” (H.R Muttafaqun’alaih)”

Hayu ah, urang sumanget, ningkatkeun amal kahadéan di bulan Romadon. Pokona bulan Romadon ieu kudu reunceum ku prestasi. Satuju!