MUDIIK

Fitria Puji Lestari

            Pikeun mahasiswa anu ngumbara, jauh ti lembur, jauh jeung kulawarga. Tangtuna kecap ‘mudik’ téh mangrupa kecap ajaib nu paling dipikaresep. Pangpangna mah anu lemburna teu kasebut dina peta alias jauh melang -melung, jigana kecap ‘mudik’ téh jadi hiji kecap anu sakral. Pisaminggueun gé geus beberengkes, mungkusan babawaaeun. Nu dikérésékan, nu dikardusan, nu dikantongan jrrd. Panulis boga babaturan anu lemburna téh kacida jauhna, cenah ceuk babaturan panulis,  lamun mah geus teu kuat hayang ka lembur, éta mudik téh sok nepi kaimpi-impikeun unggal peuting.

            Jigana mudik téh perkara nu dipikaresep ku unggal jalma anu jauh jeung  lembur atawa jalma nu dipikacintana. Di Indonesia malah mandar aya hari mudik nasional (teu acan diresmikeun) nya éta dina poé lebaran. Teu mahasiswa, pagawé kantor, atawa tukang dagang asongan, kabéh mararudik. Geus lain carita nu anéh deui lamun ngadéngé pangorbanan jalma-jalma anu ngabélaan mudik dina poé lebaran; Jalan macét, ongkos jadi leuwih mahal nepi ka dua kali lipet, pasesedek dina elep atawa nangtung dina beus ékonomi moal ngahalangan tékad jalma nu mudik. Malahan, demi bisa mayar ongkos mudik lebaran cenah mah sok aya nu ngumpul-ngumpulna téh ti sataun saméméhna, daék ngurangan jatah dahar sapopoéna asal bisa mudik dina poéan lebaran.

            Tétéla, najan kudu riweuh, najan kudu sangsara, resep nya mudik téh. Bisa ngariung tur namplokeun rasa sono ka jalma-jalma nu dipikangen. Ngomongkeun mudik, kuring jadi inget kana mudik  nu bakal disorang ku saban makhluk anu sumender kana ramo-ramo kakawasaan Allah SWT. Mudik tina sagala rajana mudik. Mudik anu sabenerna, taya lian mudik ka Nu nyiptakeun jeung ngabogaan sagala anu aya dina diri urang. Kumaha atuh urang nyanghareupan mudik anu ieu? Yu urang lenyepan, geus sakumaha tatahar urang pikeun nyanghareupan mudik nu ieu, naha urang geus nataharkeunana sariweuh jeung sasumanget  jiga dina mudik lebaran kamari? Naha urang geus nabung amal kahadéan urang sarua jeung nabungna jalma nu ngumbara, nu sok ngeureuyeuh nabung ti jauhna ngabelaan mudik ka lemburna?

            Iraha urang kudu mudik ka kalanggengan mémang can puguh tanggal, taun jeung poéna. Ngan nu pasti mah sakabéh makhluk anu hirup, pastina ngalaman mudik nu ieu. Sabab Gusti Allah anu ngabogaan sagala nu aya dina diri urang miboga hak pikeun mawa urang sangkan mudik ka anjeun-Na. isukan, pagéto, atawa dina detik ayeuna pisan.

            Eweuh deui nu kudu ditataharkeun pikeun mudik nu ieu iwal ti amal kahadéan urang “Sing saha anu ngalampahkeun amal kahadéan sanajan ngan sabobot kebul, pasti manéhna bakal nénjo amal hadena, jeung sing saha anu ngalampahkeun kajahatan sanajan ngan sabobot kebul, pasti manéhna bakal nénjo amal jahatna” (QS. Az-Zalzalah) mudah-mudahan urang mudik ka anjeun-Na dina kaayaan khusnul khotimah. Amin..